• Mijn Geloofsreis

Ik weet het, maar eigenlijk...





Eigenlijk wil ik het niet. Eigenlijk wil ik niet bidden, wil ik niet uit de Bijbel lezen. Ik weet dat het moet, maar wanneer ik het wil doen voelt het alsof heel mijn binnenste zegt ik wil het niet. Ineens is alles meer aantrekkelijk: het maken van dat verslag, het doen van die boodschappen, het bellen van die ene persoon die ik altijd nog eens moest bellen.. en zelfs schoonmaken. Het is alsof ik dan in staat ben, om er alles aan te doen om mijn stille tijd maar van mij af te schuiven...

Waarom behoort het bidden/ het lezen uit de Bijbel bij één van die dingen die we vanuit onszelf voor ons uitschuiven. Waarom is het iets wat we liever uitstellen?

Herkenbaar? Voor mij vaak wel, maar waarom? Waarom behoort het bidden/ het lezen uit de Bijbel bij één van die dingen die we vanuit onszelf voor ons uitschuiven. Waarom is het iets wat we liever uitstellen? We weten dat we het nodig hebben, maar toch...


Romeinen 3 vers 9-20 is hier heel duidelijk over. Van nature zijn we namelijk zondaars, wij verlangen uit ons zelf niet naar God. Of zoals vers 11b zegt '..er is niemand die God zoekt.'

Niemand, dus jij niet, jouw buurman niet, jouw ouders niet, jouw predikant niet, ik niet.. Niemand! Geeft dat ons dan het excuus om God niet te zoeken? Nee, zeker niet. Het zou juist een aansporing moeten zijn om ons bij God te brengen, en te pleiten op deze tekst: wetend dat we het niet uit onszelf kunnen, maar ook wetend dat door het verlossingswerk van Zijn Zoon wij wel tot Hem mogen komen.


De duivel is slim, heel slim. En hij komt precies op het juiste moment met gedachten die jou van God afhouden. Gedachten die een verkeerd Gods beeld scheppen: 'ik weet dat God de mens wil zalig maken, maar dat zal vast niet voor mij kunnen...'

En terwijl het voor ons misschien een onschuldige gedachte lijkt, is het iets waarmee we God en Christus' verlossingswerk als het ware van ons af gooien. We willen graag een bewijs van Gods gewilligheid om ons te bekeren? Hij stuurde Zijn enige Zoon naar deze wereld, om te lijden en te sterven voor zondaren, is dat niet genoeg? Dat is de gewilligheid van God. En die God is het waard om geprezen te worden! Hoe dan? Hij wordt het meest geprezen als wij onze hart en ziel overgeven in Zijn handen. Wanneer wij ons laten vergeven, laten verzoenen, laten zaligen.


Een zondaar (en dat zijn wij allemaal) heeft niet alleen het recht om te komen, maar heeft ook de plicht om te komen. Waarom? Omdat Hij Zelf nodigt : 'Kom tot Mij , allen die vermoeid en belast zijn, en Ik zal u rust geven. Neem Mijn juk op u, en leer van Mij dat Ik zachtmoedig ben en nederig van hart; en u zult rust vinden voor uw ziel; want Mijn juk is zacht en Mijn last is licht. ' Mattheüs 11 vers 28-30


Nu heb je deze blog gelezen, en ik wil jou vragen tot God te gaan. Bidt tot Hem, want dat is wat Hij van ons vraagt. Hij nodigt ons, slaan wij die nodiging dan af?

Het gaat hier niet om iets kleins, nee het gaat om onze ziel, om jouw ziel! En die ziel is zo waardevol dat er van twee kanten aan wordt getrokken: door God en door de duivel. Aan wie geef jij de eer?


“Consider how precious a soul must be, when both God and the devil are after it.”

- Charles Spurgeon

144 keer bekeken0 reacties

Recente blogposts

Alles weergeven

Vaccinatie