• Mijn Geloofsreis

De uitnemendheid der liefde



1 Korinthe 13

Heb je je wel eens gerealiseerd hoe belangrijk de liefde in het leven van een christen behoort te zijn? Voor God was het in ieder geval zo belangrijk dat dit woord echt heel vaak in de Bijbel voorkomt, en dat er in ieder geval 1 hoofdstuk volledig in teken staat van het woord liefde. Maar wat is nou die liefde? Hoe kan ik die liefde herkennen? Hoe krijg ik die liefde?

Dit was een vraag die ik van één van jullie ontving, en die ik maar wat graag wil beantwoorden. Waarom? Als de liefde volgens God, in het leven van een christen zo belangrijk is, vraag ik mij wel eens af of wij ons hier bewust van zijn. Beseffen wij hoe belangrijk de liefde zou moeten zijn in ons christen zijn? Beseffen wij wat voor beeld wij als christen uitdragen naar de wereld, zolang het uitdragen van de liefde niet de positie in ons leven heeft als het zou moeten? Zolang wij niet weten wat die liefde is, kunnen wij denk ik niet de christen zijn die God ons verwacht te zijn.

Zolang wij niet weten wat die liefde is, kunnen wij denk ik niet de christen zijn die God ons verwacht te zijn.

Maar wat is dan die liefde? In 1 Korinthe 13 gebruikt Paulus een woord dat de hoogste vorm van liefde aangeeft. Het is dus een liefde waarbij wij bijna geen voorstelling van kunnen maken. Het is een liefde die in de loop der jaren de betekenis kwijt is geraakt in onze wereld. Kijk maar om ons heen, kijk eens naar alle oorlogen, haat, echtscheidingen, overspel, etc. Alles behalve liefde.

Maar deze liefde, waar Paulus over schrijft is groter, is meer, en is veel rijker. Het is een liefde niet alleen naar God, maar ook naar onze medemens. Liefde is niet alleen maar een gevoel, maar ook een daad. Liefde, het is niet alleen een taal die iedereen begrijpt, maar ook een taal die iedereen nodig heeft.Maar deze liefde, waar Paulus over schrijft is groter, is meer, en is veel rijker. Het is een liefde niet alleen naar God, maar ook naar onze medemens. Liefde is niet alleen maar een gevoel, maar ook een daad. Liefde, het is niet alleen een taal die iedereen begrijpt, maar ook een taal die iedereen nodig heeft.

In 1 Korinthe 13 schrijft Paulus over de liefde in de vorm van daden, in dit hoofdstuk beschrijft hij hoe we overal ons best voor kunnen doen, maar hoe dit niks geen nut heeft, zolang de liefde er niet bij is. Daarnaast beschrijft hij ook de kenmerken van die liefde.

In het eerste gedeelte gaat het dus over hoe alles nutteloos is zonder de liefde, en Paulus noemt hier een aantal voorbeelden. En steeds sluit hij deze voorbeelden af door te benoemen hoe nutteloos het is zonder de liefde: “… zo ware ik een klinkend metaal of luidende schel geworden…” > “…zo ware ik niets…” > “…zo zou het mij geen nuttigheid geven…”

Nu zou je natuurlijk kunnen denken, heel mooi al die voorbeelden en al die conclusies, maar wat is die liefde dan? Hoe kenmerkt die liefde zich? Gelukkig is met die vraag in dit gedeelte ook rekening gehouden, want dit is nog niet het einde van het hoofdstuk. Nee, wat hierop volgt zijn de kenmerken (de uitleg heb ik gebaseerd op de uitleg uit de Staten Bijbel) De liefde …:

  • ...is lankmoedig: “Verdraagt door de genade des Heiligen Geestes de smaadden en ongelijkheden haar aangedaan, en bedwingt de toorn en de wraakgierigheid”. Mooi hè… God weet dat wij van nature geneigd zijn om onze boosheid de overhand te laten krijgen, en daarom wil Hij door Zijn Geest ons deze lankmoedige liefde schenken

  • .…is goedertieren: “dat is genegen en bereid om een iegelijk, ook de vijanden, goed te doen”. Door deze goedertieren liefde, wil God de wil in ons werken om voor al onze naasten (ook onze vijanden) het goede te doen

  • ....is niet afgunstig: het is een liefde die gunnend is naar de ander toe

  • .…handelt niet lichtvaardig: geen onbedachtzame liefde

  • ...is niet opgeblazen: “Dat is, hovaardig, eergierig, veel van zichtelven houdende en anderen verachtende”. Dus niet jezelf boven de ander stellen

  • .…handelt niet ongeschikt: “of onbetamelijk” wat dus betekend dat de liefde niet “grof” of “lomp” is

  • .…zoekt zichzelf niet: “De dingen die zich zelfs zijn; dat is, de dingen, die hun eigen voordeel aangaan, maar het welvaren des naasten en van velen”. Eigen belangen aan de kant, eigen voordelen opzij, maar strijden voor het welzijn van je naasten

  • .…wordt niet verbitterd: “namelijk tot toorn, hevigheid en wraakgierigheid”. Dus de liefde voorkomt dit soort bittere gevoelens

  • .…denkt geen kwaad: dus geen kwade gedachtes over de ander, maar ook niet over jezelf

  • .…verblijdt zich niet in de ongerechtigheid: dus niet het geluk zoeken in de aardse / zondige dingen (denk aan kwaad spreken, of wraakgierigheid)

  • .…verblijdt zich in de waarheid: nu zou je denken dat het hierin over God gaat, maar aangezien waarheid zonder hoofdletter staat geschreven, is dit dus niet het geval. Het gaat hier om het recht doen, het recht en behoorlijk handelen.

  • …bedekt alle dingen: dit kan ook worden vertaald met “verdraagt”.

  • …gelooft alle dingen: en hierin wordt gebruikt van de instelling dat “wat de ander doet/zegt waar is, tenzij het tegendeel bewezen is…” Deze instelling kan echter alleen worden aangenomen wanneer die liefde er is, die liefde die de ander gelooft en vertrouwt op wat hij/zij zegt.

  • …hoopt alle dingen: hiermee wordt het hopen op van God bedoeld. Mogen weten dat Hij jou in alles bijstaat.

  • …verdraagt alle dingen: ondergaat dus alles, ook het lijden, “om des vredes wil”.

  • …vergaat nimmermeer: het is een oneindige liefde, niet alleen voor in dit leven, maar ook in het toekomende leven. Deze liefde zal altijd blijvend en volmaakt zijn. Wanneer de eeuwigheid er is, zijn alle andere gaven die de Geest nu geeft, niet meer nodig, behalve de liefde.

Mocht je nadat je dit allemaal gelezen hebt de gedachte hebben: okay, eendere liefde moet ik dus delen met mijn naasten. Maar ik heb geen idee wie mijn naasten zijn.. stel jouzelf dan de vraag: “Van wie ben ik een naaste…?”

Dan komt het laatste gedeelte waarin Paulus een voorbeeld gebruikt. Namelijk dat een gelovige in deze wereld, met zijn kennis en geestelijke gaven, is als een kind. Maar met de volmaakte kennis van God in de eeuwige heerlijkheid, zal hij zijn als een man. De dingen uit de kindertijd zullen dan voorbij zijn. Dit uitleg van de verzen 12-13 haal ik vanuit de Bijbel met uitleg:

“ Op dit moment is het alsof we in een donkere spiegel kijken. Het is als ‘ in een duistere rede’, de dingen zijn niet meteen duidelijk. Straks, in dekhemel en na de oordeelsdag, zal de kennis van God volkomen zijn. De gelovigen zullen God dan op een heel directe manier (aangezicht tot aangezicht) kennen (betekenis, door en door kennen). Geloof hoop en liefde zijn onmisbaar. Zonder geloof kan een zondaar niet worden gerechtvaardigd (Rom. 3:28). Zonder de hoop kan het geloof niet staande blijven. Door de liefde blijft het geloof levend en werkzaam. De liefde is van deze drie het belangrijkst. Het geloof en de hoop zullen na het sterven overgaan in zien en zeker weten (vers 12). De liefde zal eeuwig blijven en volmaakt zijn.

9 keer bekeken0 reacties
Contact
  • Facebook
  • Instagram

©2020 Mijn Geloofsreis